I've been here for almost 2 months but it seems that i have difficulty adjusting...not becoz of the environment and the culture but perhaps i miss my family back home. I really miss them that much...sobra!
Miss ko n dad ko at mga kapatid ko...sana andito narin sila! every night nlng iniisip ko kung kelan kami magkakasama! hopefully it will be soon...
...pero thankful n din ako kasi i'm with my mom,,, tagal ko din siyang di nakasama kasi bata p lng me when she started working abroad kaya lumaki me without my mom kaya siguro ganun n rin me ka thankful...now super enjoy di nmn kahit dalawa lng kami..pro syempre mas happy if andito sila papa! hay...
Monday, September 24, 2007
Wednesday, September 19, 2007
back to work
After few days of pahinga, hay naku back to work n nmn! duty n nman! as usual ganun parin everday activities ko...Gcng ng 8 am for breakfast, dress up, 9 am pasok n...open the clinic at mag antay...ng mag antay...ng mag antay...kaya po aral nlng me pag andun me sa clinic kasi wala k talgang magawa so aral k nlng! bago me aral syempre rosary muna pra safe me dun tsaka safe ung whole family ko and friends! heheheh...super religious n me dito! as in!
9-1 am po pasok ko in the morning then 6 30-11 30 pm po...hati po ung oras ng duty dito pag sa clinic...grabe pag 6 30 pm po walang tao sa street kasi ramadan ngaun... tsaka lng dadagsa mga tao pag kaging gabi na...hahahha! pati patient...kung kelan magsasara n kau dun pupunta! kakainis nga eh! hay pro ganun tlaga! then by 11 30pm uwi n ulit..katamad noh! pro ok lng!
9-1 am po pasok ko in the morning then 6 30-11 30 pm po...hati po ung oras ng duty dito pag sa clinic...grabe pag 6 30 pm po walang tao sa street kasi ramadan ngaun... tsaka lng dadagsa mga tao pag kaging gabi na...hahahha! pati patient...kung kelan magsasara n kau dun pupunta! kakainis nga eh! hay pro ganun tlaga! then by 11 30pm uwi n ulit..katamad noh! pro ok lng!
Friday, September 14, 2007
pahinga muna
4-5 days po me walang work...kaya toh sa bahay n nmn ako! Kaya more net n nmn!
well, medyo po kasi nagkahigpitan n dito...after the amnesty, they implemented new rules...lahat po ng nagwowork should have their labor card (BATAKA). If they caught you working without this ID well...magbabayad k lng nmn ng 50, 000 AED (almost P600,000) at ikoclose p nila ung establishment n pinagwoworkan mo for 3 yrs...higpit noh! kaya un stop muna me kasi di p nasasign ung papers ko...
Kaya po now tambay lng me ng bahay...tsaka more alis lng muna! more home visit sa mga frends ni mami! hahhaha at more laro sa net! hhahaha...kakatamad pala! pro baka sa monday balik work n nmn ulit me and hopefully sana ok n papers ko pra di n delikado pag work ko!
kakalungkot nga eh kasi siguradong bawas sweldo ko hahahahaah! mukhang pera! hahhaha....nga pala let's pray for our kapwa Filipino n sana mabuti lagay nila dito...
we need ur prayers! so keep praying!
well, medyo po kasi nagkahigpitan n dito...after the amnesty, they implemented new rules...lahat po ng nagwowork should have their labor card (BATAKA). If they caught you working without this ID well...magbabayad k lng nmn ng 50, 000 AED (almost P600,000) at ikoclose p nila ung establishment n pinagwoworkan mo for 3 yrs...higpit noh! kaya un stop muna me kasi di p nasasign ung papers ko...
Kaya po now tambay lng me ng bahay...tsaka more alis lng muna! more home visit sa mga frends ni mami! hahhaha at more laro sa net! hhahaha...kakatamad pala! pro baka sa monday balik work n nmn ulit me and hopefully sana ok n papers ko pra di n delikado pag work ko!
kakalungkot nga eh kasi siguradong bawas sweldo ko hahahahaah! mukhang pera! hahhaha....nga pala let's pray for our kapwa Filipino n sana mabuti lagay nila dito...
we need ur prayers! so keep praying!
Tuesday, July 10, 2007
first timer part 2
Mga "wala lang..." MOments!
Sa eroplano...(Cathay Pacific)...
**** meron palang Headset...meron pala nito dun? hindi ko nga lang alam kung san isasaksak! hahaha...kaya tinitignan ko si kuya ____ (ung katabi ko sa airplane...) kung pano gamitin ito...
**** meron magazine kala ko mala FHM! hindi pala...list pala un ng mga binibenta sa duty free...hehehe...nkalist din dun ang mga radio stations...merong pang pinoy...songs by ogie alcasid, regine velasquez, at ang kantang "Anak" ni freddie aguilar! hehehe
**** bago magtake off ang plane...i've realized na talgang aalis n ako...(pera na lang kung may haharang sa plane at pabababain ako at sasabihing di n nmn ako pdeng lumipad...asa pa ako! hay...
**** nagtake off na ang plane...habang pataas n ang eroplano ay siya nmang pagliit ng mga natatanaw ko sa bintana...Ang bansang nilakihan ko ay mukha n lamang diorama sa aking paningin...
**** unti unti ng tumulo ang mga luha ko ng mga oras n iyon...Marahil ay hindi lamang ang pagsakay ng eroplano ang first time ...maging ang takot na aking naramdaman...takot n dala ng aking paglisan...(madrama noh! pro totoo un!) Sa bawat pagpatak ng luha ko ay isang realisasyon na may malaking pagbabago sa buhay ko! Isang pagbabago na inaasahan ko n lamang na para sa ikabubuti ko at ng pamilya ko...
**** ang ganda ng tanawin sa itaas parang nasa langit na ako...ang daming clouds na tila mga iceberg sa malayo...Tama nga sila, wlang trapik dito sa taas! hahahaha
Sa airport ng HONGKONG...
**** unang una, grabe ang laki ng airport ng HK...hanggang 80 gates meron sila! nakakaligaw! hehehe...as far as i know HK ata ang may pinakamalaking airport sa buong mundo...tama ba?
**** If only I have a few more $ in hand baka makapag OL agad ako...kasi my free internet ung mga restaurant dun sa duty free ng HK... if you buy one of their products may 30 minutes kang free internet access....eh gudluck nmn kung magkano ung pinakamura! heheehehe...
**** mga 3 hours akong nag antay dun for my next flyt...grabe kakatamad! naka upo lang me...pro minsan nag lilibot libot din!
Sa Dubai Airport...
**** nakarating ako ng maayos sa Dubai...as usual tinulungan na nmn ako ni kuya___ ( ung katabi ko!) malamang ung mga crew dun sa airport ay arabo...karamihan sa kanila lalaki at lahat sila nakaputing damit at naka sandals lang ...mukha silang mga disciples! ganun pala dun...
**** i undergo eye scan...for security purposes...kala ko sa lahat lang ng mga malalabo ang mata hindi pala! karamihan kasi nakasalamin eh!heheehhe
**** ito ang pinaka shocking! Sa Girl's comfort room...ung bowl nila dun eh parang butas lang sa sahig...hahahaha...hehehehe...pero in fairness covered nmn siya ng stainless steel...hay...
Sa eroplano...(Cathay Pacific)...
**** meron palang Headset...meron pala nito dun? hindi ko nga lang alam kung san isasaksak! hahaha...kaya tinitignan ko si kuya ____ (ung katabi ko sa airplane...) kung pano gamitin ito...
**** meron magazine kala ko mala FHM! hindi pala...list pala un ng mga binibenta sa duty free...hehehe...nkalist din dun ang mga radio stations...merong pang pinoy...songs by ogie alcasid, regine velasquez, at ang kantang "Anak" ni freddie aguilar! hehehe
**** bago magtake off ang plane...i've realized na talgang aalis n ako...(pera na lang kung may haharang sa plane at pabababain ako at sasabihing di n nmn ako pdeng lumipad...asa pa ako! hay...
**** nagtake off na ang plane...habang pataas n ang eroplano ay siya nmang pagliit ng mga natatanaw ko sa bintana...Ang bansang nilakihan ko ay mukha n lamang diorama sa aking paningin...
**** unti unti ng tumulo ang mga luha ko ng mga oras n iyon...Marahil ay hindi lamang ang pagsakay ng eroplano ang first time ...maging ang takot na aking naramdaman...takot n dala ng aking paglisan...(madrama noh! pro totoo un!) Sa bawat pagpatak ng luha ko ay isang realisasyon na may malaking pagbabago sa buhay ko! Isang pagbabago na inaasahan ko n lamang na para sa ikabubuti ko at ng pamilya ko...
**** ang ganda ng tanawin sa itaas parang nasa langit na ako...ang daming clouds na tila mga iceberg sa malayo...Tama nga sila, wlang trapik dito sa taas! hahahaha
Sa airport ng HONGKONG...
**** unang una, grabe ang laki ng airport ng HK...hanggang 80 gates meron sila! nakakaligaw! hehehe...as far as i know HK ata ang may pinakamalaking airport sa buong mundo...tama ba?
**** If only I have a few more $ in hand baka makapag OL agad ako...kasi my free internet ung mga restaurant dun sa duty free ng HK... if you buy one of their products may 30 minutes kang free internet access....eh gudluck nmn kung magkano ung pinakamura! heheehehe...
**** mga 3 hours akong nag antay dun for my next flyt...grabe kakatamad! naka upo lang me...pro minsan nag lilibot libot din!
Sa Dubai Airport...
**** nakarating ako ng maayos sa Dubai...as usual tinulungan na nmn ako ni kuya___ ( ung katabi ko!) malamang ung mga crew dun sa airport ay arabo...karamihan sa kanila lalaki at lahat sila nakaputing damit at naka sandals lang ...mukha silang mga disciples! ganun pala dun...
**** i undergo eye scan...for security purposes...kala ko sa lahat lang ng mga malalabo ang mata hindi pala! karamihan kasi nakasalamin eh!heheehhe
**** ito ang pinaka shocking! Sa Girl's comfort room...ung bowl nila dun eh parang butas lang sa sahig...hahahaha...hehehehe...pero in fairness covered nmn siya ng stainless steel...hay...
Monday, July 9, 2007
first timer
...narito ang salaysay ng isang first timer...
ako nga pala si charo isang simpleng mamamayan ng bansang Pilipinas n minsang nangarap n makapaglakbay sa ibang bansa ....ibabahagi ko sa inyo ang kauna unahan kong karanasan....(wag kaung mag isip ng malaswa hindi un ang tinutukoy ko...) Nais ko pong ibahagi ito sa salitang kinalakhan ko kaya magtiis kau kasi pure tagalog ito..hindi pala pure...may halo din hehehe....hahahahaha
Opo mga kaibigan at minamahal ko...nagkaroon ng katuparan ang pangarap n iyon...sa mga sandaling ito ay nasa malayong lugar n po ako... Hindi ko inaasahan n dito pala ako mapapadpad sa mundo ng mga arabo! hahaha....
Ang ibabahagi kong ito ay tungkol sa mga first time....First time sa airplane, first time mag isa...first time maglakbay...basta lahat first time...hahahhaa...so tara na! HANDA NA BA KAYO???
Nag umpisa ang kwento ko sa unang araw ng aking paglisan.... JUNE 17, 2007! kasama ko ang aking ina nung araw n iyon...nyahahahaha...hindi ko inaasahan na magiging memorable pala ito...talagang hindi ko ito malilimutan...mga kaibigan hindi po ako nakaalis!...... kasi expired ang visa ko....9 days n palang expired ang pinakaiingatan kong visa (***kung alam ko lang na expired n un eh hindi ko na nilagay sa folder at plastic envelope...hahahha) first time ko pong maharang sa airport dahil sa expired visa! hahaha Dahil ganun n nga ang mga pangyayari, wala n akong magagawa kundi umuwi ng bahay at kalimutang paalis pala ako...Hay naku, ganun pala ang feeling ng mareject! halo halong emosyon ang naramdaman ko...((((masaya=kasi my time p akong makasama ang aking tatay, kuya, mga pinsan at bunsong utol ko)))), ((((malungkot=kasi hindi p ako makakasakay ng eroplano)))), ((((nahihiya=kasi malamang aasarin ako ng mga kaibigan ko ***lalo na si aldrich! ***kasi nag pa despedida party pa ako hindi n mn pala tuloy)))).
Si mommy lamang ang nakaalis nung araw n iyon...(JUNE 17, 2007) ako naiwan n nmn sa pilipinas...hahaha...
makalipas ang ilang araw ay nalaman n ng buong mundo ang kwento ko...bakit kaya???? malamang kasi alam ni adich at ng mga bakla (tere at beki!)! hehehehe...hehehe
hindi p po nagtatapos ang kwento ko...umpisa p lang po yan!
to be continued....
ako nga pala si charo isang simpleng mamamayan ng bansang Pilipinas n minsang nangarap n makapaglakbay sa ibang bansa ....ibabahagi ko sa inyo ang kauna unahan kong karanasan....(wag kaung mag isip ng malaswa hindi un ang tinutukoy ko...) Nais ko pong ibahagi ito sa salitang kinalakhan ko kaya magtiis kau kasi pure tagalog ito..hindi pala pure...may halo din hehehe....hahahahaha
Opo mga kaibigan at minamahal ko...nagkaroon ng katuparan ang pangarap n iyon...sa mga sandaling ito ay nasa malayong lugar n po ako... Hindi ko inaasahan n dito pala ako mapapadpad sa mundo ng mga arabo! hahaha....
Ang ibabahagi kong ito ay tungkol sa mga first time....First time sa airplane, first time mag isa...first time maglakbay...basta lahat first time...hahahhaa...so tara na! HANDA NA BA KAYO???
Nag umpisa ang kwento ko sa unang araw ng aking paglisan.... JUNE 17, 2007! kasama ko ang aking ina nung araw n iyon...nyahahahaha...hindi ko inaasahan na magiging memorable pala ito...talagang hindi ko ito malilimutan...mga kaibigan hindi po ako nakaalis!...... kasi expired ang visa ko....9 days n palang expired ang pinakaiingatan kong visa (***kung alam ko lang na expired n un eh hindi ko na nilagay sa folder at plastic envelope...hahahha) first time ko pong maharang sa airport dahil sa expired visa! hahaha Dahil ganun n nga ang mga pangyayari, wala n akong magagawa kundi umuwi ng bahay at kalimutang paalis pala ako...Hay naku, ganun pala ang feeling ng mareject! halo halong emosyon ang naramdaman ko...((((masaya=kasi my time p akong makasama ang aking tatay, kuya, mga pinsan at bunsong utol ko)))), ((((malungkot=kasi hindi p ako makakasakay ng eroplano)))), ((((nahihiya=kasi malamang aasarin ako ng mga kaibigan ko ***lalo na si aldrich! ***kasi nag pa despedida party pa ako hindi n mn pala tuloy)))).
Si mommy lamang ang nakaalis nung araw n iyon...(JUNE 17, 2007) ako naiwan n nmn sa pilipinas...hahaha...
makalipas ang ilang araw ay nalaman n ng buong mundo ang kwento ko...bakit kaya???? malamang kasi alam ni adich at ng mga bakla (tere at beki!)! hehehehe...hehehe
hindi p po nagtatapos ang kwento ko...umpisa p lang po yan!
to be continued....
Tuesday, May 15, 2007
mother's day
It was almost 11:45 pm of May 14 year 2007. It is one of those many days a person can celebrate about…It’s mother’s day. Some would be a bit lucky to celebrate with their mom and family…but not everyone feels like celebrating… and it was true…
A small figure is lying on a bed in a dimly lit room. She feels empty. Every single thought that came to her mind just passed by without leaving any trace…as if she’s afraid to remember anything…not even a feeling, an emotion and even a little memory of what she has gone through…maybe because it will probably lead to asking herself some of the questions that would be very difficult for her to answer…Do I live a wonderful life? Am I fulfilled? Am I happy? Well, if I would answer it right now probably my answer would be…”Yes my life is wonderful, I feel fulfilled but I am not totally happy.”
Definitely my life is wonderful… It’s simply because I’ve been through a lot of trials and hardships and I was able to cope with them all. I became stronger facing more difficulties and pains to come and bear with them…I am ready to face anything …I see life as a never ending path of choices, decisions and opportunities…I believe that live is never without trials and difficulties but it is also never without joy and happiness.
I feel fulfilled but not totally happy. I really miss my mom...
A small figure is lying on a bed in a dimly lit room. She feels empty. Every single thought that came to her mind just passed by without leaving any trace…as if she’s afraid to remember anything…not even a feeling, an emotion and even a little memory of what she has gone through…maybe because it will probably lead to asking herself some of the questions that would be very difficult for her to answer…Do I live a wonderful life? Am I fulfilled? Am I happy? Well, if I would answer it right now probably my answer would be…”Yes my life is wonderful, I feel fulfilled but I am not totally happy.”
Definitely my life is wonderful… It’s simply because I’ve been through a lot of trials and hardships and I was able to cope with them all. I became stronger facing more difficulties and pains to come and bear with them…I am ready to face anything …I see life as a never ending path of choices, decisions and opportunities…I believe that live is never without trials and difficulties but it is also never without joy and happiness.
I feel fulfilled but not totally happy. I really miss my mom...
Tuesday, April 10, 2007
Perception of pain
Pain
is part of our daily life. Never can we experience happiness and joy without
experiencing pain. Last Sunday when I attended the Eucharistic Mass in Makati , the homily of the
priest really inspired me a lot. It was all about experiencing pain. According
to him, Scientist have ranked living things according to their perception of
pain…the more one can experience pain the higher his existence and superiority
is. The plants which feel little pain is considered to be the lowest form of
living things. Just like in the case of an Earthworm, since the worms feel less
pain, they are considered to be lower forms of living things. The dog for
example, experience and feel pain greater than the worms so the dogs are
consider to be in higher form of living things. We, human beings, experienced
pain in the highest degree so that is why we are considered to be superior
among other creatures. We belong in the highest form of living things not only
because of feeling intense pain but because as human beings, we are also able
to experienced the pain of others. Whenever we see our love ones suffer and
experiences pain, we feel intense pain as if we are the ones suffering. God
enables us to experience this kind of feeling in order for us to love and care
for our neighbours. He allows these things to make us stronger and to realize
that pain is just part of our life. He won’t give us sufferings and pain if He
knows that we can’t endure and overcome it. So, if ever you feel intense pain
right now, I tell you not to give up instead fight to overcome it. Remember
that there is always a rainbow beneath the horizon.
Subscribe to:
Posts (Atom)